3D Autostereoscopy: [CONCEPT]

Autostereoscopisch weergave zonder bril.
Autostereoscopie is een methode van weergave van 3D beelden, die je kunt zien zonder hulpmiddelen als een 3D bril. Hierbij ervaart de kijker diepte, terwijl het beeld uit een plat vlak komt. Er bestaan verschillende technieken voor autostereoscopisch 3D weergave. De meest gebruikt techniek is die van “lenticulaire” lenzen of die van parallax barriere. Als de kijker het hoofd in bepaalde posities zet, zal je in ieder oog een verschillend beeld hebben. Dit geeft een stereobeeld. Andere weergaven gebruiken oogopsporingsystemen (zogenaamde headtracking) zodat automatisch de twee weergegeven beelden voor de kijker zijn/haar ogen worden bijgesteld als hij of zij zijn/haar hoofd beweegt.

Extra info:
Stereoscopie is de meest geaccepteerde methode voor het leveren van 3D Video.

Autostereoscopische weergave geeft een 3D gevoel zonder gebruik van een speciale 3D bril. De technologie bestaat al vele jaren en werd gebruikt om stereoscopisch zicht te krijgen tijdens (wetenschappelijk) onderzoek sinds de jaren 80 (zie ook onze home pagina).

Autostereoscopische weergave houdt het brein in feite voor de gek, een 2D medium een 3D afbeelding kan je weergeven door het geven van stereo parallax zicht voor de gebruiker.
Deze stereoscopische weergaven hebben een aantal zaken niet wat normaal gebruikt wordt om een 3D beeld te maken:

Een Nederlands bedrijf dat gespeciliceerd is in 3D Media heet Zero Creative. Zij hebben eigen schermen ontwikkeld onder de naam xyZ. Klik hier voor alle informatie en mogelijkheden voor uw bedrijf.

 Bewegingsparallax
Het oneindige aantal beelden dat gezien kan worden als de gezichtspositie wordt veranderd rond een object. Een autostereoscopische weergave heeft een enkele 3D zicht dat berekend wordt door de content software.

• Convergentie
De natuurlijke manier dat ogen convergeren op een bepaald object. Op een autostereoscopische monitor convergeren de ogen voor of achter een virtueel object.

 Accomoderen
Het focussen van elk oog op het object. Dit is op een verschillende afstand bij een autostereoscopische weergave, daar de weergave en het virtuele object op verschillende afstand van de gebruiker is.
De twee belangrijkste methodes voor autostereoscopische weergave is de parallax barriere en “Lenticulaire” lenzen:

In een parallax barriere is een masker geplaatst over de LCD weergave dat het licht dirigeert (ziet dit als een soort lamellen) vanaf de veranderlijke pixels naar elk oog. Parallax barriere weergave laat spontane verandering toe tussen 2D en 3D weergave daar de lichtbarriere gemaakt is van een laag van vloeibaar kristal dat volledig transparant kan worden als er een stroom doorheen loopt, wat een 2D weergave mogelijk maakt.
 
In de “Lenticulaire” lens dirigeert een rij van cylindervormige lenzen het licht vanaf de veranderlijke pixels naar een gedefineerde kijk-zone. Het staat elk oog toe een ander beeld te ontvangen bij een optimale afstand.

Beide methodes geven een beperkend zicht, maar het zal mogelijk zijn een continue beeld te zien over de kijk-zones als een hoofd/oog volgende technologie wordt gebruikt.

"Schrijf Nu in op de nieuwsbrief en Ontvang Direct het gratis rapport"

"Dé 3D Site van Nederland & België!"